ഹൃദയമേ പറയുക
നിലാവിലൂടെന്നരികില്
അണയുന്നതേതു മധുരാംശം.
അഴലുകള് അല്പ്പ ശയനത്തിനായി
അകലേക്ക് പോകുന്ന യാമം.
ഏതോ വികാര നിര്വ്രിതികളാകാം
ഏതോ സ്വപ്നത്തിന്റെ പൊലിമയാകാം.
സമയരഥമിഴയുവാന് ഉഴറിടും നേരത്ത്
സഹതാപം വന്നണയുന്നതാകാം
സകലതും ഞാന് മറക്കുന്നതാകാം.
ഈ നിലാവിനിയെത്ര മാത്രയില്, ഞാന്
വീണ്ടും ശോക മൂകതാ തലത്തില്
നിന് അശ്രു പൂക്കളില് നിന്നുതിരുന്നൊരെന്
നിസഹനീയ നിശ്വാസങ്ങളില്.
വര്ണ്ണങ്ങള് നേര്ത്തുപോയ്,
ഓര്മ്മകള് ഖിന്നമായ് വന്നു
തഴുകി മറഞ്ഞിടുന്നു.
നിദ്രവന്നിമകളില് ചുംബന പൂവുകള്
അര്പ്പിച്ചിടും വരെ മൂകമായി.
സ്വപ്നത്തിലോ നേര്ത്ത വളകിലുക്കം,
പാദസരത്തിന്റെ ധ്വനി മുഴക്കം.
വിട്ടുപോയെങ്കിലും ആഴത്തിലത്രമേല്
പെട്ടുപോയ് നീയെന്ന സത്യം.
പ്രണയം കടംതന്ന വിരഹം.
ഉജ്വല മുഹൂര്ത്തങ്ങള് തന്നും
നവ വിപ്ലവ ചിന്തകള് ഊര്ന്നും
പ്രണയം തളിര്ക്കുന്ന നിറയുന്ന മാത്രയില്
ഹൃദയങ്ങള് അറിയുമോ സത്യം
പ്രണയത്തിന് വിരഹമാം സത്യം.
ഹൃദയമേ പറയുക ......
അവള് പോയ ദിക്കിലായ് അസ്തമിച്ചീടുമോ
വിരഹവും വ്യഥയും സ്വപ്നങ്ങളും
വെറുതെ ഇനി മോഹങ്ങള്
വെറുതെ ഇനി മാത്രകള്
വെറുതെ കിനാവും നിലാവും.
No comments:
Post a Comment